Navigate

  • No categories

Live Blog: Panorama #1: Rediscovering The Cinematic

Das-Gespenst-des-Glucks-by-Max-Philipp-Schmid_P2011-0107-473x266

 

Het opnieuw ontdekken van cinema, ik en de andere bezoekers in Theater ’t Hoogt mogen onze ogen de kost laten geven tijdens de zes korte films waarin filmmakers cinema exploreren. Een experiment met cinematografische illusies, voer voor filmfreaks.

Dat ‘voer voor filmfreaks’ staat als slotzin bij de introductietekst over dit programma. Voorafgaand aan Rediscovering The Cinematic, dacht ik dat dat deze zin vooral te maken heeft met de thematiek: niet iedereen is geïnteresseerd in de hededaagse vertaling van cinematografische oerelementen. Na afloop van dit programma blijkt dat deze slotzin te maken heeft met de vorm. De films blinken namelijk uit in abstractheid; de films bestaan veelal uit herhalende scenes waar de filmmaker slechts subtiele veranderingen in aanbrengt. Zo exploreert Peter Tscherkassky in ‘Coming Attractions’ (35mm, 2010) cinematografische veranderingen door de snelheid van afspelen en bewegingen van de acteurs te manipuleren. In ‘Das Gespenst Des Glucks’ (2010) toont Max Phillipp Schmid de vastgelegde rolverdeling in man/vrouw-relaties door oude en nieuwe beelden van een omhelzend stel te combineren. Daarnaast exploreert Schmid cinema door dezelfde gebeurtenissen via verschillende hoeken herhaaldelijk te tonen en de snelheid van beweging te manipuleren.
Een van de filmmakers, Björn Kämmerer (Gyre, 35mm, 2010), is vandaag aanwezig en komt na de vertoning van zijn film ‘Gyre’ het podium op om vragen te beantwoorden. Zijn abstracte animatie bestaat uit subtiele veranderingen van licht, en de afstand en hoek van de camera. Het is leuk dat Kammerer de tijd neemt om uitleg te geven over ‘Gyre’, omdat de film vrij abstract is en je door zijn uitleg meer begrijpt over zijn intentie en de context van de film.
De ene getoonde film tijdens Rediscovering The Cinematic is een lastiger cryptisch visueel gedicht dan het ander. Doordat er een aantal vrij abstracte films tussen zitten, is dit programma vooral een uitdaging voor filmkenners, omdat zij over de benodigde voorkennis beschikken om de nuanceverschillen te kunnen ontdekken. Gewone filmliefhebbers zullen snel afhaken, omdat het gewoonweg moeilijk verteerbaar is. In de zaal wordt tijdens de filmvertoning ook al snel duidelijk wie filmkenners zijn en wie filmliefhebbers: de filmkenners blijven van begin tot eind geboeid naar het scherm kijken en de filmliefhebbers hebben moeite hun ogen open te houden en kiezen er voor om voortijdig de zaal te verlaten.