Felipe Castelblanco

Felipe Castelblanco is een multidisciplinaire kunstenaar die werkt op het snijvlak van sociaal geëngageerde kunst, installatie, film en mediakunst. Zijn werk onderzoekt institutionele vormen, creëert platforms voor inter-epistemische dialoog en verkent nieuwe grenzen van publiekheid in onwaarschijnlijke ruimtes. In de loop der jaren heeft Felipe internationaal langdurige en participatieve projecten ontwikkeld in uiteenlopende contexten. Als kunstenaar, docent, filmmaker en activist richtte hij onder meer de Para-Site School (2011) op; werkte hij samen met deelnemers uit tien landen aan het project Norte Es Sur (2011–2016), dat de wereld op zijn kop zette; voer hij de wereld rond in de kleinste geïmproviseerde boot (Driftless, 2012–2022); stelde hij een team van Latino dagloners samen om huizen – op canvas – te schilderen op straat in Philadelphia (We Paint Houses, 2013); en was hij mede-initiatiefnemer van het eerste Pan-Amazon Media Collective met inheemse landbeschermers in de Colombiaanse Andes-Amazone regio (Ñambi Rimia Media Collective, 2018–2023).

Felipe heeft geëxposeerd in musea en galeries in Europa en Noord- en Zuid-Amerika, waaronder ZKM in Karlsruhe, de Royal Academy in Londen, Helmhaus in Zürich en het San Diego Museum in Californië. Daarnaast ontving hij verschillende internationale onderscheidingen, waaronder de Robert Rauschenberg Foundation Residency (VS, 2019) en de Starr Fellowship aan de Royal Academy Schools in Londen (VK, 2015). Felipe behaalde een MFA aan Carnegie Mellon University (VS) en voltooide in 2021 een praktijkgericht PhD aan de Academy of Art and Design Basel FHNW en de University of Arts Linz. In 2014 was hij Cultural Emissary voor het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken in de Filipijnen en in 2021 werd hij genomineerd voor de Breakthrough Awards van de in Berlijn gevestigde Breaking Walls Foundation voor zijn bijdragen aan kunst en samenleving.

In de afgelopen jaren heeft Felipe’s artistieke praktijk zich gericht op het ontwikkelen van wegen voor biculturele vredesopbouw, het stimuleren van diverse vormen van plantaardige en menselijke samenwerking en culturele diplomatie, door middel van langdurige betrokkenheid bij onderbediende gemeenschappen en de internationale culturele, academische en eco-politieke sfeer.