In Wutharr, Saltwater Dreams strandt een groep familieleden van het Karrabing-collectief in een afgelegen kustgebied wanneer de motor van hun boot het begeeft. Terwijl ze wachten op hulp, ontstaan verschillende verhalen over wat er precies is gebeurd. De verklaringen bewegen zich tussen alledaagse redeneringen en kennis die voortkomt uit oudere tradities. Zo ontvouwt de film zich als een gelaagde uitwisseling over land, herinnering en verantwoordelijkheid. Het zoutwaterlandschap zelf wordt een actieve aanwezigheid die zowel het verloop van het verhaal als de handelingen van de personages beïnvloedt. Met humor, meningsverschillen en verhalen laat de film zien hoe inheemse kennis gebeurtenissen anders duidt dan bureaucratische of technologische verklaringen. Machines, infrastructuur en landschap verschijnen daarbij als met elkaar verweven krachten binnen een levend ecosysteem.