De titel See a Dog, Hear a Dog is ontleend aan een grondregel uit het geluidsontwerp en gebruikt die als idee om het verlangen naar verbinding te verbeelden. De film onderzoekt de grenzen en mogelijkheden van communicatie. De angst voor denkende machines gaat gepaard met een verlangen om contact te leggen met niet-menselijke entiteiten. Algoritmes werken samen en improviseren. Honden gehoorzamen en negeren menselijke bevelen. Technologie – van gedomesticeerde dieren tot algoritmische muziek tot chatrooms – weerspiegelt menselijke verlangens, maar heeft zijn eigen vindingrijkheid. Kunnen we ooit echt communiceren met een machine, met een dier, met elkaar? Onze antropomorfe neigingen, onze angst voor vervanging door niet-menselijke vormen, zelfs onze intermenselijke beperkingen, kunnen de mogelijkheid van verbinding en begrip niet uitsluiten – een grote onbekende die soms vertrouwen wordt genoemd.