JAWAP
Thania Petersen
Deze installatie is te zien bij BAK Basecamp
In JAWAP volgt Thania Petersen de migratie van soefimuziek over de Indische Oceaan, waarbij zij geluid benadert als archief, profetie en technologie van bevrijding. Wat begon als een poging om historische routes in kaart te brengen – van Kaap de Goede Hoop naar Azië en terug naar Afrika – evolueert tot een radicale heroriëntatie van de tijd zelf. Door intensief te luisteren naar en met soefigemeenschappen, begrijpt Petersen dhikr (herinnering) niet als een terugkeer naar het verleden, maar als een roep uit de toekomst.
JAWAP beschouwt het werken met geluid als een levend systeem dat grenzen en lineaire chronologie overstijgt. Herhaling wordt frequentie; gezang wordt code. In die zin functioneert dhikr als een technologie – een technologie die het geheugen ontsluit, niet als nostalgie, maar als activering. Het is een ritme dat angst ontmantelt en de gemeenschappelijke verbondenheid herstelt, en ons eraan herinnert wie we zijn onder opgelegde identiteiten en koloniale breuklijnen.
Petersens werk, geworteld in haar Afro-Aziatische Creoolse afkomst en soefitradities, stelt dat bevrijding niet geërfd wordt, maar herinnerd. Kinderen, voorgesteld als hoeders van de tijd, belichamen een toekomst die ons al gadeslaat. Binnen deze circulaire tijdsbeleving wordt geluid zowel drager als gids—een voorouderlijke intelligentie die aankomt vanuit wat nog moet komen en ons uitnodigt tot een andere manier van zijn.